หลังจากแต่งงานผ่านมาแล้วเกือบ 2 ปี เราสองคนก็มีแต่โปรเจค ไปเที่ยว ไปเที่ยว แล้วก็ไปเที่ยว
แต่ตอนนี้คงต้องพักเรื่องนี้ไว้ก่อนแล้วหล่ะ เพราะเรากำลังจะมีเจ้าตัวเล็กแล้ว เป็นโปรเจคใหม่ที่มีเวลา
อีกทั้งชีวิตเลยหล่ะ ที่จะต้องดูแลเจ้าตัวน้อยนี้ ให้เป็นเด็กดี
ตอนนี้ท้องได้ 3 เดือนแล้วน้า...แต่ท้องใหญ่มาก คุณหมอบอกว่าไอ้ที่ใหญ่อ่ะพุง ลูกอ่ะตัวเล็กนิดเดียว อิอิ
แต่เป็นคนท้องนี่ก็ลำบากจังเนอะ ต้องแพ้ท้อง หิวบ่อย ถ้าไม่ได้กินจะหงุดหงิดมาก แถมช่วงนี้ปวดหัวทู๊กวันเลย
อาเจียนด้วย ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฮอร์โมนหรือเพ่งหน้าจอคอมพิวเตอร์มากไปก็ไม่รู้
โชคดีที่ช่วงนี้ไม่ต้องทำงานบ้านเท่าไหร่ พี่นัทตี้ทำให้หมด แถมหม่าม้ายังรีดผ้าให้อีก น่ารักจริงๆ
เป็นการเที่ยวเองที่สนุกมากๆ อาจจะเพราะเป็นประเทศที่ชอบ และไปหลายวัน (8 วัน) สะใจด้วย ก้อเลยเต็มอิ่มสุดๆ
พี่นัทตี้ก้อหาข้อมูลที่เที่ยวมากมาย ทำให้แต่ละวันได้ไปเที่ยวแบบว่าไม่ให้เวลาเสียเปล่ากันเลยทีเดียว
ภารกิจหลัก การเที่ยว --> ประสบความสำเร็จ เที่ยวเกินจากที่ plan ไว้ด้วย
ภารกิจรอง หาของกิน --> ประสบความสำเร็จในระดับพอใช้ได้ ยังไม่ได้กินเทมปุระเลยอ่ะ
ภารกิจเสริม ช้อปปิ้ง --> พอใช้ เพราะขี้เกียจแบกของ มากระหน่ำซื้อเอาวันท้ายๆ เสียดายไม่ได้ซื้อหลายอย่างเชียว ต้องไปใหม่ อิอิ
การเที่ยวครั้งนี้เอาไปเลย 4 ดาว (กับการเที่ยว ตปท เองครั้งที่ 2) ชนะเลิศ
(ส่วนอีก 1 ดาว อยากไปเก็บตกตอนช่วงฤดูใบไม้เปลี่ยนสีจังค่ะ พี่นัทตี้)
ประทับใจกับบทเพลงที่ชื่อ แสงหนึ่ง บวกกับได้ฟังสัมภาษณ์ บอย กับ สรยุทธ์แล้ว จึงต้องทำการค้นหามาเก็บไว้ให้ Blog ตัวเองซักหน่อย
ข้อมูลได้จากเว็บไซท์ http://gotoknow.org/blog/i-love-king/157249 และ
http://www.baanmaha.com/community/showthread.php?t=20819
**************************************************************************************************************************
เพลง "แสงหนึ่ง" เป็นเพลงที่ บอยด์ โกสิยพงษ์ แต่งขึ้น และ นภ พรชำนิ เป็นผู้ขับร้อง
เป็นเพลงสำหรับเทิดพระเกียรติสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอฯ ในโอกาสเจริญพระชนมายุครบ ๘๔ พรรษา ซึ่งเป็นเพลงที่พระองค์ทรงโปรดอย่างมาก
ฟังแล้วคิดถึงท่าน ... ท่านเป็นแบบนั้นจริง ๆ ... ลองฟังดูนะ
:: เนื้อเพลง ::
ชื่อเพลง : แสงหนึ่ง
รู้ไหมว่าเราซาบซึ้งใจแค่ไหน
และรู้ไหมว่าเรานั้น ปลาบปลื้มเท่าไหร่
ที่ได้มีเธอ เป็นพลังอันสำคัญ
เพราะว่าเรานั้นรู้เธอทำเพื่อใคร
เหน็ดเหนื่อยแค่ไหน เธอไม่ไหวหวั่น
เพื่อที่จะให้เรานั้นได้เดินต่อไป
แม้ว่าจะไม่มีใครมองเห็นเธอ
แต่ว่าสำหรับเรานั้น...
เธอเหมือนดังกับแสง ที่มองไม่เห็น
แต่เมื่อส่องมาสะท้อน สิ่งที่ซ่อนเร้น
ก็เด่นชัดขึ้นทันที
เปรียบเธอกับแสง แม้ไม่มีสี
แต่เธอก็สะท้อน ความจริงให้โลกนี้
ได้พบเห็นสิ่งดี ๆ ว่างดงามเพียงใด
ถึงแม้ว่าพรุ่งนี้ จะเป็นเช่นไร
วันและคืนจะหมุนเปลี่ยนสักเท่าไหร่
เรานั้นก็แน่ใจ ว่าจะมีเธอยืนอยู่ข้างหลัง
แม้ว่าจะไม่มีใครมองเห็นเธอ
แต่สำหรับเรานั้น...
เธอเหมือนดังกับแสง ที่มองไม่เห็น
แต่เมื่อส่องมาสะท้อน สิ่งที่ซ่อนเร้น
ก็เด่นชัดขึ้นทันที
เปรียบเธอกับแสง แม้ไม่มีสี
แต่เธอก็สะท้อน ความจริงให้โลกนี้
ได้พบเห็นสิ่งดี ๆ ว่างดงามเพียงใด
จึงอยากขอมอบเพลง เพลงนี้ให้
ให้เธอรับรู้ว่าสำหรับเรา เธอสำคัญเพียงไหน
เธอเป็นดั่งแสง ที่มองไม่เห็น
แต่เมื่อส่องมาสะท้อน สิ่งที่ซ่อนเร้น
ก็เด่นชัดขึ้นทันที
เปรียบเธอกับแสง แม้ไม่มีสี
แต่เธอก็สะท้อน ความจริงให้โลกนี้
ได้พบเห็นสิ่งดี ๆ ว่างดงามเพียงใด
แต่เธอก็สะท้อน ความจริงให้โลกนี้
ได้พบเห็นสิ่งดี ๆ ว่างดงามเพียงใด
ชาวไทยทุกคนตอนนี้คงมีแต่ความโศกเศร้าเมื่อ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ได้เสด็จสู่สวรรคาลัยแล้ว
ได้ไปอ่านในเว็บไซท์ ผู้จัดการ ก้อได้รับทราบถึงพระราชประวัติและพระราชกรณียกิจที่ท่านได้ทำให้กับชาวไทยอย่างมากมาย
http://www.manager.co.th/r/page1.html
ก้ออยากจะขอให้พวกเรา ร่วมกันทำความดีมากๆ ให้กับทั้ง ตัวเอง ครอบครัว ประเทศ และในหลวงของเรา
มีเพลงที่อยากจะแนะนำอีกเพลงหนึ่งที่ บอย โกสิยพงษ์ แต่งไว้ คือเพลง "แสงหนึ่งคือรุ้งงาม" เพราะมากๆ
<สังเกตุกันมามากแล้วว่าเดี๋ยวนี้คนไทยไม่ค่อยได้ใช้เลขไทยแล้ว เพราะอะไรอ่ะ ก้อสวยดีนะ หรือว่าพิมพ์ยาก หรือว่าอาจจะไม่สากลพอ ???>
วันขึ้นปีใหม่ปีนี้ ตื่นแต่เช้า ลากพี่นัทตี้ลุกจากที่นอน ไปใส่บาตรหน้าปากซอยบ้านกัน กว่าจะออกไปก้อปาเข้าไป ๗ โมงกว่าแล้ว เดินๆๆๆไม่เห็นมีพระซักรูปเลย
พอเดินเลี้ยวเข้าอีกซอยที่มีตลาด คนตรึมเลยอ่ะ ก้อหาร้านขายกับข้าวใส่บาตร ซื้อมาได้ 3 ชุด ก้อเดินๆเข้าไปอีก เห็นแล้ว!!! พระมายืนรอรับบาตรอยู่นี่ตั้งหลายรูป อิอิ
เสร็จเรียบร้อยก้อกลับมานอนต่อ
ตอนสายๆ อาบน้ำแต่งตัวไปที่บ้านราษฎร์บูรณะไปรับปะป๊า หม่าม้าไปพระปฐมเจดีย์ แต่กว่าจะออกจากบ้านก้อปาเข้าไป บ่ายโมงกว่าซะหล่ะ ไม่เป็นไรจะไปซะอย่างอ่ะ
ถึงพระปฐมเจดีย์ประมาณบ่ายสองกว่าๆ รถติดทางเข้าอย่างแรง คนมากมาย หาที่จอดได้แล้ว ก้อเดินขึ้นไปไหว้พระ มาไม่ถึงชั่วโมงก้อกลับหล่ะ เหอ เหอ ขากลับรถติดแฮะ
กว่าจะถึงบ้านก้อเย็นหล่ะ หาไรกินซักหน่อย ป๊าก้ออยากจะรีบกลับบ้านจิงเป็นห่วงหมาอ่ะ กลัวหมาหิวข้าว ก้อเลยต้องรีบๆกิน(บาร์บีคิวพลาซ่า) แล้วก้อรีบกลับ
ก้อป๊าอ่ะบอกว่า "ที่ห่วงหมามากกว่าคน เพราะคนอ่ะมันหากินเองได้ แต่หมามันหากินเองไม่ได้" จบ
ปีใหม่ไฉไล ไม่ขออะไร ขอแค่ สวย รวย เก่ง แข็งแรง ก้อพอ
สุดท้ายเป็น ส.ค.ส ที่ในหลวงทรงพระราชทานให้กับพสกนิกรชาวไทยทุกคน